Gleymið tekjunum. Hættið að hugsa um það sem þið fáið í laun því að það skilar ykkur sáralitlu. Það sem þið gerið við tekjurnar, hvernig þið notið þær, er aðalatriðið. Gamalt kínverskt máltæki segir: “Þú verður ekki ríkur af því sem þú aflar heldur því sem þú eyðir”.

Hinn eilífi eltingaleikur
Við finnum sjálfsagt flest fyrir því að tekjurnar mættu vera örlítið hærri, að það vanti kannski svona 10% upp á til þess að endar nái vel saman og hægt sé að lifa lífinu sómasamlega. Þetta er alveg rétt en gallin er bara sá að svona hefur það alltaf verið og svona mun það líka alltaf vera – það mun alltaf vanta þessi 10%. Það er eilífðarverkefni að eltast við það sem upp á vantar og því legg ég til að þið snúið ykkur að því sem er miklu árangursríkara og einfaldar: að skoða það sem þið gerið við það sem þið hafið.

Fjölskyldan sameinast í neyslunni
Að stýra útgjöldunum er auðveldasta og einfaldasta leiðin til þess að láta enda ná saman og til þess að fá meira út úr peningunum - og jafnvel lífinu. Ástæðan er annars vegar sú að útgjöldin eru nærtækari en tekjurnar, þau eru í okkar höndum en tekjunum stjórna aðrir. Hin ástæðan er sú að útgjöldin eru það sem fjölskyldan sameinast um meðal annars í þeim tilgangi að skapa sér heimili og framtíð.

Ætli það séu margar fjölskyldur sem fara saman í vinnuna? Nei, það held ég ekki. Fjölskyldan sameinast í því að eyða peningunum, í neyslunni. Þannig er nútíminn og engin ástæða til þess að þverskattast við því eða hafa samviskubit yfir að veröldin sé orðin að heimi neitandans en ekki lengur hins vinnandi manns. Neyslusamfélagið hefur hins vegar það í för með sér að við verðum að gefa útgjöldunum meiri gaum en áður ef við ætlum að ná því út úr lífinu sem við stefnum að, að öðrum kosti er hættan sú að við verðum á endalausum hlaupum á eftir einhverju sem við náum aldrei og gleymum að lifa lífinu.

Sýnið vinnunni virðingu
Það er virðingarleysi við vinnuframlag ykkar að gefa peningunum sem þið fáið fyrir hana lítinn sem engan gaum. Gefðu peningunum 30 mínútur á dag, það má eiginlega ekki minna vera eftir að hafa unnið í átta klukkustundir eða jafnvel lengur við að afla þeirra. Hugsið ykkur allan þann tíma og alla þá fyrirhöfn sem fer í að afla peninganna sem svo hverfa nánast án þess að þið verðið þess vör. Allt í einu eru þeir búnir, og hvert fóru þeir og hvað skildu þeir eftir sig – ánægju eða áhyggjur?

Stýrið útgjöldunum – það gerir reikningana skemmtilega
Ég legg til að þið setjið ykkur sem markmið að njóta þess að láta peningana af hendi – að eyða þeim. Það getið þið gert með því að skipuleggja útgjöldin og stjórna því í hvað peningarnir fara. Látið ekki hugfallast þó að ykkur finnist vonlaust að hafa stjórn á útgjöldunum vegna þess að megnið fari hvort sem er í afborganir af lánum, reikninga og föst útgjöld. Það er ekki það sem skiptir megin máli heldur hitt að vita nákvæmlega hver lánin eru, hvaða reikninga þarf að borga og hvað fer í reglulegar greiðslur - í hvað eru peningarnir í raun og veru að fara. Ég veit að það er erfitt að horfast í augu við þetta, það er satt best að segja það erfiðasta sem maður gerir í fjármálum. En ef þið vitið svarið við því í hvað þið látið peningana er næsta skref strax auðveldara – að forgangsraða og finna leiðina til þess að láta dæmið ganga upp. Hugsið ykkur hvernig lífið væri ef þið hefðuð gaman af að borga reikningana. Þannig lífi er hægt að lifa og til þess að hjálpa til höfum við smíðað hugbúnað, Epli & appelsínur, sem er einfalt og árangursríkt tæki við að skipuleggja útgjöldin. Og það sem meira er þá er það skemmtilegt því að það bíður upp á lausnir. Það er nefnilega ekkert gaman að vita hvað þarf að borga þegar maður veiti ekki hvernig á að fara að því.

Kær kveðja,
Ingólfur H. Ingólfsson