Myntkörfulánin, biðin og hvað svo?
Eru myntkörfulánin lögleg eða ólögleg? Við verðum að bíða eftir úrskurði hæstaréttar til þess að fá svar við því, kannski í tvo mánuði eða þrjá eða jafnvel lengur. Og kannski dæmir hæstiréttur svo eins og véfréttin eða úrskurðar eitthvað í líkingu við það sem varð í dómsmálinu um fiskveiðiréttindin, í svo kölluðu Valdimarsmáli, sem endaði með því að vera hvorki fugl né fiskur og engin gat gert nokkurn skapaðan hlut með niðurstöðuna. Og hvað á að gera þangað til að dómur fellur; á að breyta myntkörfulánunum í íslensk lán eða bíða með það, og hvað með innlendu krónulánin og hvar á að leggja inn sparnaðinn?
Biðin og óvissan
Kannski er einfaldast að bíða og sjá til. Það væri þá í takti við annað; það eru allir að bíða, allt þjóðfélagið er í biðstöðu og fæstir vita eftir hverju og sumir telja jafnvel að það versta sé betra en ekki neitt, svo nagandi er óvissan og kvíðinn um framtíðina.
En það er einmitt mergurinn málsins; hvað er hægt að gera til þess að vinna gegn niðurdrepandi óvissunni? Að bíða er það versta því að annað hvort gerist ekki neitt eða aðrir taka stjórnina og teyma okkur áfram eftir sínu höfði og hagsmunum. Ég hef þá óþægilegu tilfinningu að einmitt það síðarnefnda sé að gerast meðal annars hjá bönkunum, eins og ég skrifaði um í pistlinum um endurreisnina og viðskiptasiðferðið.
Óvissan er ekki bara slæm
Það besta sem hægt er að gera á svona óvissutímum er að taka málin í sínar hendur og stýra þeim í þann farveg sem maður vill að þau fari. Þetta er ekki aðeins hægt vegna þess að það eru til ráð og það finnast lausnir, heldur einnig vegna þess að óvissan skapar möguleika á breytingum. Það eru nefnilega ekki bara við, almennir borgarar, sem erum í óvissu heldur líka bankarnir, innheimtumennirnir og stjórnvöld. Þetta ástand virðast bankarnir kunna að nýta sér en það getum við líka.
Handleiðsla í heilt ár
Það eru til einfaldar en afar áhrifamiklar leiðir til þess að ná valdi á fjármálunum og snúa dæminu við. Ég þekki það og fjölmargir aðrir sem hafa lagt sig eftir því og ég hef kynnst í gegnum árin. En ég veit líka að það er erfitt að byrja, þó svo að maður viti hvað beri að gera, og þess vegna hef ég bætt við námskeiðið Úr mínus í plús tólf mánaða handleiðslu og eftirfylgd fyrir þá sem vilja. Tilgangurinn er að tryggja sem best að varanlegur árangur náist af því sem kennt er á námskeiðinu. Eftir eitt ár ættu fjármálin að vera kominn í þann farveg að ekki þurfi annað en að halda í horfinu og byggja áfram upp sparnað og eignir og að hafa loksins gaman af peningunum.
Kær kveðja,
Ingólfur H. Ingólfsson