Hlutabréfamarkaðir hrundu í gær eftir samfellda niðursveiflu í átta virka daga. Það er því freistandi að spá nýju efnahagshruni og þarf kannski ekki mikla spámenn til með allar hryllingsfréttirnar af „gjaldþroti“ Grikkja, erfiðleikum Spánverja, skuldastöðu Ítala, og „næstumþví-greiðslufalli“ Bandaríkjamanna. Ég held hins vegar að ekkert sé að gerast í líkingu við hrunið 2008. Miklu fremur er fallið á hlutabréfamörkuðum merki um taugaveiklun yfir niðurskurðaráætlunum, sérstaklega bandaríkjastjórnar. Það er reyndar merkilegt til þess að hugsa að tilraunir til þess að lækka skuldir valdi slíku fjaðrafoki á fjármálamörkuðum en þannig er það – lækningin getur drepið sjúklinginn. Skuldir ríkjanna eru eins og fíkniefni fyrir eiturlyfjaneytanda. Þess vegna held ég að viðbrögðin verði svipuð og í maí 2010 og í nóvember 2008 að peningaprentsmiðjurnar verði settar í gang og peningaseðlum dælt aftur inn á markaðinn. Þessi aðferð gengur ekki til lengdar en getur haldið kerfinu gangandi þar til ríki heims hafa komið sér niður á varanlegri lausn á fjármálakreppunni. Ég hef áður fjallað um það í fréttabréfinu að líklegri sé allsherjar uppstokkun á fjármálakerfinu, með þátttöku Asíu, Evrópu og Ameríku, fremur en skuldaniðurfelling hjá einstökum ríkjum eða einfaldar reglugerðarbreytingar. En það þarf tíma til þess að finna lækninguna og á meðan þarf að halda sjúklingnum á lífi. Ýmislegt bendir þó til þess að tíminn sé að verða naumur og Kínverjar fá varla dulið óþolinmæði sína.

Góða helgi,
Ingólfur H. Ingólfsson